ترجمه : بگو : من پيامبر نوظهورى نيستم و نمىدانم خداوند با من و با شما چه خواهد كرد ؟ من تنها از چيزى پيروى مىكنم كه بر من وحى مىشود ، و جز بيم دهندهء آشكارى نيستم . ( 9 ) بگو : به من خبر دهيد اگر اين قرآن از سوى خدا باشد و شما به آن كافر شويد در حالى كه شاهدى از بنى اسرائيل بر آن شهادت دهد و او ايمان آورد و شما استكبار كنيد ( چه كسى از شما گمراه‌تر خواهد بود ) خداوند قوم ظالم را هدايت نمىكند . ( 10 ) كافران دربارهء مؤمنان چنين گفتند : اگر ( اسلام ) چيز خوبى بود هرگز آنها بر ما پيشى نمىگرفتند ! و چون خودشان به وسيلهء آن هدايت نشدند مىگويند اين يك دروغ قديمى است . ( 11 ) و پيش از آن كتاب موسى كه پيشوا و رحمت بود ( نشانه هاى آن را بيان كرده ) و اين كتاب هماهنگ با نشانه‌هاى تورات است ، در حالى كه به زبان عربى و فصيح و گوياست تا ظالمان را انذار كند و نيكوكاران را بشارت دهد . ( 12 ) كسانى كه گفتند پروردگار ما اللَّه است ، سپس استقامت به خرج دادند و نه ترسى بر آنهاست و نه غمى دارند . ( 13 ) آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن مىمانند ، اين پاداش اعمالى است كه انجام مىدادند . ( 14 ) ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند ، مادرش او را با ناراحتى حمل مىكند ، و با ناراحتى بر زمين مىگذارد ، و دوران حمل و از شير باز گرفتنش سى ماه است ، تا زمانى كه به كمال قدرت و رشد برسد ، و به چهل سالگى وارد شود مىگويد : پروردگارا ! مرا توفيق ده تا شكر نعمتى را كه به من و به پدر و مادرم دادى بجاى آورم ، و عمل صالحى انجام دهم كه از آن خشنود باشى و فرزندان مرا صالح كن ، من به سوى تو باز مىگردم و توبه مىكنم و من از مسلمينم . ( 15 ) آنها كسانى هستند كه ما بهترين اعمالشان را قبول مىكنيم ، و از گناهانشان مىگذريم ، و در ميان بهشتيان جاى دارند ، اين وعدهء صدقى است كه وعده داده مىشدند . ( 16 ) تفسير قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً ؛ « بدع » به معناى بديع است مانند خفّ كه به معناى خفيف است ،